VVD Huizen Weblog

Winterboulevard = Reuring

Sun, 18 Dec 2011 21:03:00 -0000

Ik heb ik echt naar uitgekeken. De Winterboulevard is weer "in town" en dat stemt mij, en velen met mij, gelukkig. Van 9 december 2011 t/m 7 januari 2012 is er weer van alles te doen in Huizen. Het zorgt voor de nodige reuring in het dorp!

Reuring, eerst en vooral in de zin van gewoon een leuk programma met allerlei evenementen tijdens de donkere en feestelijke decemberdagen. Het begon al goed op de opening. Ik ben zelf bij het allereerste Wijnproeverij-evenement in het Oude Dorp geweest. Ik kan niet anders zeggen, het was top georganiseerd! Maar liefst 29 winkels deden mee en allemaal pakte ze uit met heerlijke wijnen en lekkere hapjes. Men had er echt werk van gemaakt. Gezelling van winkel naar winkel met je gekochte glas en lekker proeven maar! Brilliant concept, niet nieuw op zich, Blaricum doet het al jaren, maar wel nieuw voor Huizen. En wat me zo positief opviel was dat alle ondernemers die meededen er zelf ook zo super enthousiast over waren. Dat er wellicht wat minder mensen dan gehoopt deze eerste keer meededen, vormde geen enkele belemmering of terughoudendheid in de reacties op de vraag of men dit volgend jaar weer zou willen doen. Volmondige Ja-antwoorden vielen mij ten deel op deze vraag. Dus dat zit wel goed voor volgend jaar. En ik voorspel u, dan zullen er veel meer mensen op af komen om een lekker wijntje en een hapje te proeven.

En dan hebben we natuurlijk nog de ijsbaan. Voor de tweede keer georganiseerd en ditmaal op een iets prettigere plek dan vorig jaar. Ook hier ben ik inmiddels al een paar keer geweest. Geweldig om te zien hoe al die kinderen genieten op het ijs. Lekker schaatsen, dollen en lachen met vriendjes en vriendinnetjes. Ouders, opa's en oma's aan de kant met een lekker glaasje gluhwein of warme choco met slagroom. Dit is de nodige, prettige en gezellige reuring die ik bedoel en die Huizen zo verdient! Het lijkt allemaal perfect, maar dat is het (nog) niet helemaal.

Zo heb ik staande bij de ijsbaan een aantal keren de klacht opgevangen over het feit dat deze op zondag al om 17:00 uur dicht gaat, of zag ik vandaag op twitter berichten verschijnen dat de baan dicht was terwijl deze open zou moeten zijn. Dit laatste schijnt overigens te maken te hebben gehad met het niet op komen dagen van enkele vrijwilligers die wel noodzakelijk zijn om te kunnen "draaien" Hoewel dat altijd wel een risico is van het werken met vrijwilligers, is dat uiteraard niet goed. Maar ook over de uitstraling heb ik het nodige gehoord: "waarom zitten er geen lichtjes in de bomen rondom de ijsbaan, dat zou het er qua sfeerplaatje een stuk beter op hebben gemaakt" of "Waarom staat de ijsbaan niet op het Oude Raadhuisplein ? dat is nu pas echt een goede en gezellige plek voor zoiets"

Allemaal zaken waar zeker wat voor te zeggen is en die serieus genomen moeten worden. Maar aan de andere kant denk ik: "stop nagging, people", en geniet van wat er nu staat! Dit is nu pas de 2e (!) keer dat het georganiseerd wordt en het is wat mij betreft al 2 keer beter dat de eerste editie! Ik weet dat er sommigen zijn die geloven dat "God de hele wereld in 6 dagen schiep", maar als u het niet erg vindt, ben ik meer van de stelling dat Rome niet in 1 dag is gebouwd. Kortom, geef de Winterboulevard de tijd en de ruimte om te komen tot dat evenement dat echt die positieve reuring geeft. Huizen verdient het!

V.C.V en twitterverzuim

Tue, 13 Dec 2011 21:02:00 -0000

V.C.V., wat betekent dat nu ? hoor ik u denken. Nou dat zal ik u vertellen. V.C.V staat voor Voortijdige Commissie Verlater. Althans volgens een tweetbericht van mijn Raadscollega Jaap van As van het CDA. Hij stuurde de tweet de wereld in vlak na het moment dat ik de afgelopen vergadering van de Commissie OMD onverwachts iets eerder moest verlaten terwijl deze nog in volle gang was. De reden voor mijn eerdere vertrek doet voor dit stukje verder niet veel ter zake, maar het was een oprechte en noodzakelijke.

Nee, belangrijker was de context waarin mijn vertrek de aanleiding vormde van de tweet. De commissie was namelijk net bezig met de behandeling van het onderwerp Verzuim op scholen en vroegtijdige schoolverlaters, de zgn. VSV-ers. De directeur van Regionaal Bureau Leerlingenzaken Gooi en Vechtstreek was de commissie juist aan het bijpraten over de stand van zaken rondom dit serieuze en ook zorgelijke onderwerp. Zorgelijk omdat de cijfers er niet erg florissant uitzien wat betreft verzuim.

Maar enfin, u kunt al een beetje raden wat er gebeurde. Ik moest mij uitgerekend bij dit onderwerp onverwachts verontschuldigen en mijn vertrek aankondigen bij de voorzitter. Zelf zag ik de humor van het moment wel in en vroeg nog officieel "dispensatie" voor mijn "verzuim". Het leverde enige hilariteit op binnen de commissie, dat begrijpt u wel, en het vormde de aanleiding voor de tweet van Van As waarin hij mij een Voortijdige Commissie Verlater noemde. Hij bedoelde dit uiteraard grappig, maar wakkerde hiermee onverwacht een wat serieuzere twitterdiscussie aan, naar later bleek. Hem werd verweten niet "collegiaal" te zijn en het "grappige" werd er niet van ingezien, zeker niet in openbare communicatie zoals Twitter. Dit commentaar kwam van andere Raadsleden die zelf niet bij de commissie aanwezig waren maar via de tweet lazen dat ik de commissie eerder had verlaten. En daar zit h'm wat mij betreft ook wel de kneep van het "probleem".

Twitter is een medium voor razendsnelle communicatie via (hele) korte berichten, vaak zo kort dat het aanbrengen van nadere uitleg of nuance ontbreekt. En dat kan het risico met zich meebrengen dat een bericht verkeerd wordt begrepen of voor verkeerde uitleg vatbaar is, ook al is het niet zo bedoeld. Dit lot trof mijn collega Van As. Ik ken uiteraard de oorzaak en de context van de tweet en zie de humor ervan wel in, maar begrijp ook dat niet direct betrokkenen zich hier een ander beeld bij kunnen vormen. Daar moet je je dus toch van bewust zijn, zeker als je een publieke functie bekleedt, hoe moeilijk dat ook is, zeker bij tweets..

Frapant bij deze twitterdiscussie was dat ik er totaal geen weet van had dat ie plaatsvond en er pas na een paar dagen door een collega Raadslid op werd gewezen. Ja, want ik had namelijk 2 dagen aan zogenaamd Twitterverzuim gedaan. Kon me dus niet mengen in de discussie en aangegeven wat ik er zelf eigenlijk van vond. Zijn we toch weer terug bij af: verzuim is gewoon niet goed, het zet je op een achterstand, zeker bij Twitter!

Opgeruimd staat netjes!

Sun, 13 Mar 2011 10:48:00 -0000

Gisteren was het Landelijke Opschoondag. Een dag waarop in heel Nederland mensen aan de gang zijn gegaan om zwerfafval op te ruimen. Zo ik ook. Weliswaar was een uitnodiging van de gemeente toch even noodzakelijk geweest om mij er op te wijzen dat er überhaupt een Opschoondag was, maar toch, ik had er nu echt wel zin in. Het was dan ook een prachtige dag om eens lekker de natuur in te gaan en deze meteen een stukje schoner te maken.

Bij een restaurant aan de rand van de hei en het bos was de verzamelplek waar een groepje van zo´n 40 enthousiastelingen bijeen kwamen. Na een welkomstwoordje van de wethouder werd het startsein gegeven en gingen we in groepjes, gehuld in gele veiligheidsvesten, handschoenen, vuilgrijpertjes en grote vuilniszakken aan de slag.

Vanuit de gedachte Jong geleerd, Oud gedaan, had ik mijn zoontje Mees van 5 (“en een half, papa..”) ook meegenomen. Samen stapten we door het bos, druk speurend naar wat de mensen zoal achteloos laat slingeren. Ik kan u zeggen, dat is behoorlijk wat. Onze vuilniszak vulde zich al snel met stukken plastic, kapotte chipszakjes, lege blikjes, drinkpakjes, snoepwikkels en sigarettenpeuken. Zelfs een maandverband onbrak niet in de collectie van opgeraapt vuil. De handschoenen en grijper waren niet voor niets…

Zo´n exercitie in de natuur verzet je gedachten ook. Ineens moest ik denken aan Japan en de vreselijke ramp die dat land overkomen is. Naast het te boven komen van de shock en het te verwerken leed, hebben die mensen te maken met een opschoonactie van geheel andere orde dan waar ik mee bezig ben. En dan het Midden Oosten, waar de bevolkingen van verschillende landen een grote opschoonactie houden onder hun leiders. Ben Ali en Mubarak zijn al vertrokken en voor Gaddafi is het mijns inziens enkel een kwestie van tijd.

`Opgeruimd staat netje!` hoor ik naast me roepen. `Je hebt helemaal gelijk kereltje`, mompelde ik, terwijl ik Mees weer een leeg blikje in de vuilniszak zie stoppen. En op dat moment ben ik toch maar even blij dat we niet in Japan of Libië wonen, maar gewoon in een mooi en opgeruimd Huizen.!

Spandoek

Fri, 11 Mar 2011 16:47:00 -0000

Ik sta , komende vanuit de Naarderstraat richting Kruiskerk, bijna dagelijks voor het verkeerslicht te wachten. Mijn oog wordt altijd getrokken naar het spandoek dat aan de zijkant van de kerk hangt. Altijd als ik de spreuk lees op het spandoek moet ik glimlachten en denk ook; “dat bereik je er toch maar mooi mee”. De spreuken doen mij altijd aan de “LOESJE” spreuken denken. Vooral het spandoek met de tekst: “Vermijd de kerstdrukte, kom nu !” vind ik ijzersterk.

Tegenwoordig wordt er van iedere organisatie ook verwacht dat je je ‘product’ promoot. Daarom waardeer ik deze spandoeken altijd zeer. Hier zijn enthousiaste mensen aan het werk met een hart voor hun kerk. Overal in Nederland streeft men naar minder regelgeving, echter in Huizen wordt het juist strenger en lijkt er weinig rekening gehouden te worden met de wens tot deregulering.

De VVD is tegen deze betutteling van de burger. Wij zijn daarom al jaren voor de afschaffing van de welstand in zijn huidige vorm. Wat mooi en lelijk is, dat is erg subjectief. Inwoners van Huizen weten zelf wel wat ze mooi en lelijk vinden. Maar in Huizen mogen wij het zelf niet bepalen; dat bepaalt de Welstandcommissie. De vele voorschriften en regels die in Huizen gelden, van de kleur van onze raamkozijnen en de details van onze gevels tot de grootte van het wc-raampje, leiden tot een enorme inperking van onze keuzevrijheid, expressie en ons welbevinden.

Gemeenten hebben op dit moment al de bevoegdheid om een zeer liberaal of zelfs helemaal geen welstandsbeleid te voeren. Toch kiest Huizen er nog voor om veel eisen te stellen, waardoor er onnodige regelgeving op gemeentelijk niveau is. Hierdoor duren procedures lang en krijg je onderwerpen , zoals bij deze spandoeken, die niemand begrijpt.

De VVD wil daarom de bevoegdheid van de gemeente om welstandregels te hanteren, beperken tot monumentale panden en beschermde dorpsgezichten. Wij zijn er zelfs voor om het gebied dat als beschermd dorpsgezicht is aangewezen uit te breiden om zodoende het karakter van het oude dorp te behouden. In Huizen moet gelden; wees duidelijk én kritisch op wat je wilt beschermen en laat de rest ruimer.

De VVD is dus vóór afschaffing van de welstand in deze vorm en het lijkt er steeds meer op dat de tijd er rijp voor is……………dat bewijst deze onnozele “spandoek-affaire”.

Brug Valkeveenselaan

Thu, 10 Mar 2011 18:53:00 -0000

Vrijwel iedereen die in het gebied rond de Valkeveenselaan woont is erg gehecht aan het bijzondere, stenen bruggetje, dat een soort entree vormt naar het ‘land’ erachter. Ook is het bruggetje voor veel mensen dé entree naar de speeltuin van Oud Valkeveen. Als je over het bruggetje kwam, dan was je er bijna……..

Als buurtbewoner vond ik het daarom heel erg dat het bruggetje in oktober 2008 zo beschadigd was door een aanrijding. Eigenlijk had ik dit al veel eerder verwacht, want in de periode ervoor, was er een grote villa in aanbouw, waarvoor heel veel zwaar bouwverkeer over het bruggetje moest. Ik zelf denk dat het bruggetje toen al teveel te lijden heeft gehad en dat de aanrijding met de auto, de laatste ‘druppel’ is geweest. Wat moet er nu gebeuren ? Iedereen heeft natuurlijk het liefst dat het bruggetje weer volledig in de oude glorie wordt hersteld. Uit onderzoek van de gemeente Naarden is gebleken dat dit niet mogelijk is.

De buurtbewoners die zich hier intensief mee bezig houden vinden dit heel jammer. Het is daarom belangrijk dat de gemeente Naarden hen goed kan uitleggen waarom zij een dergelijke beslissing heeft genomen. De gemeente Naarden heeft nu een sloop- én een bouwvergunning aangevraagd voor de bouw van een nieuwe brug met de oude afmetingen en de karakteristieke stijlkenmerken. Ik begrijp dat de omwonenden er toch niet op gerust zijn, want krijgen zij wel hun “oude vertrouwde brug “ terug en wie kiest de kleur van de bakstenen? Het is daarom mijns inziens belangrijk dat Naarden de buurtbewoners bij dit proces betrekt ,want dan zouden er zeker veel vragen en onzekerheden bij hen kunnen worden weggenomen. Naarden zelf is immers een stad met veel mooie en bijzondere monumenten. In 2009 heeft Naarden zelf ook de mooie Boogbrug bij het Arsenaal moeten restaureren, omdat de brug de belasting niet meer aankon. Het historische karakter van deze brug is prachtig behouden gebleven, ondanks een nieuwe betonnen ondersteuning.

Ik spreek daarom graag de verwachting uit dat de gemeente Naarden deze omwonenden intensief bij de besluitvorming over de brug gaat betrekken en communiceert met haar inwoners. Op deze manier kunnen er veel zorgen worden weggenomen, met als resultaat een mooie brug waar iedereen weer naar ‘uit kan kijken’. Gezien de ervaringen van de gemeente Naarden met historische gebouwen weet ik zeker dat het tot een mooi resultaat zal komen.

Buitenlui

Sat, 05 Mar 2011 07:00:00 -0000

Onder anderen in het presidium maar ook daar buiten hadden we een tijdje geleden een boeiende en principiële discussie. Wat was er aan de hand: De laatste zes weken voor de kerstvakantie heeft de commissie Ruimte Wonen en Milieu, waar ik voorzitter van ben, een aantal malen vergaderd over het hoogwaardig vervoer. De varianten zijn bekend: het tracé over het Merk, de vraag of er al dan niet kan worden meegereden en uiteindelijk de keuze van de coalitiepartijen om toch maar te gaan voor het Meenttracé, langs de Atletiekbaan richting de Blaricummermeent.

Toen die keuze eenmaal bekend was, werden we vlak voor de kerstvakantie in de commissie opnieuw geconfronteerd met een flink aantal insprekers. Maar wat bleek: op één na kwamen de insprekers niet uit de gemeente Huizen. Ze kwamen uit Blaricum, uit Hilversum of nog verder weg. Moet je dan als voorzitter in grijpen of in kunnen grijpen en het inspreken beperken. Ik ben daar geen voorstander van. Ik vind dat je als politicus voor alle meningen van wie dan ook open moet staan en dat uiteindelijk moet wegen. Dat een Huizer raadslid de belangen van de Huizer gemeenschap zwaarder laat wegen dan die van de buurgemeente, daar kijk ik niet vreemd van op. Als Huizer raadslid ben je nou eenmaal besteld om de Huizer belangen te dienen. Niet iedereen was het met mij eens. Er waren mensen die vonden dat ik de stoet aan insprekende buitenlui wel had mogen inperken. Je geeft je al snel op glad ijs en bovendien brengt iemand van buiten ook nog een gezichtspunt naar voren waar we ons voordeel mee kunnen doen. Wel hebben we in het presidium afgesproken dat in voorkomende gevallen de voorzitter aan de insprekers vraagt namens wie ze spreken en in welke gemeente ze woonachtig zijn.

Toch had de avond ook nog iets moois. De insprekende Bijvank-bewoners presenteerden zich niet als inwoners van Blaricum, maar als inwoners van de Bijvank. Alsof ze daarmee wilden zeggen: "eigenlijk horen we bij jullie". En daarop kan ik alleen maar zeggen: Wees welkom!

Sociale werkvoorziening

Thu, 03 Mar 2011 07:00:00 -0000

Ik denk dat we de komende tijd nog veelvuldig komen te spreken over één specifieke verbonden partij van de gemeente. De Tomingroep. De gemeente Huizen is (indirect) aandeelhouder van deze sociale werkvoorziening. Een nuttig instituut. Mensen die vanwege een beperking een grote afstand hebben tot de arbeidsmarkt, krijgen een niet alleen een zinvolle dagbesteding, maar je geeft ze het gevoel en de erkenning dat ze volwaardig meetellen in de samenleving. Niets is beter voor je zelfrespect dan een serieuze baan.

Er wordt fors bezuinigd op de sociale werkvoorziening. Nu kan ik dat vanuit een landelijk perspectief nog begrijpen: het is een ondoelmatige regeling. Met een rijksbijdrage van 2,2 miljard houden we 100.000 WSW-ers aan het werk. Maar we zullen wel moeten voorkomen dat we op lokaal niveau worden geconfronteerd met schrijnende situaties. Mensen die noodgedwongen thuis moeten blijven zitten in een uitkering, terwijl ze nu onder begeleiding aan het werk zijn. Er komt een notitie richting het algemeen bestuur heeft de wethouder gezegd. De politiek is te lang afwezig geweest als het gaat om de sociale werkvoorziening. We moeten ons afvragen of we er wel uithalen wat er inzit. Zijn onze voorwaarden die we meegeven bij het doorsluizen van de rijksvergoeding wel scherp genoeg? Opereert het bedrijf adequaat genoeg in tijden van recessie? Is omvorming van het bedrijf noodzakelijk? Zeker als je kijkt naar het rapport van de commissie De Vries? En hoe je dat dan? Is het toezicht adequaat genoeg geregeld? Wethouder Tijhaar heeft toegezegd dat het haar aandacht heeft. Mag het een onsje urgenter?

De financi�le winter

Tue, 01 Mar 2011 07:00:00 -0000

Vorige week stelde de raad de uitgangspunten vast voor de begroting 2012 en volgende jaren. Het wordt nu menens. Er is een regeerakkoord en het college heeft al een bezuinigingspakket van € 2 miljoen ingevuld. Waarschijnlijk is dat nog niet voldoende en zullen we vanaf 2014 nog verder moeten bezuinigingen zo heeft het college laten weten. In juni, bij de behandeling van de voorjaasnota komen we daarop terug.

We hebben de rekening nog niet hoeven neerleggen bij onze burgers. Ook over 2011 wordt er weer een mooi lastenplaatje gepresenteerd. Huizen heeft de afgelopen vier, vijf jaar een mooi trackrecord neergelegd. In Voetbaltermen: voorrondes van de Europaleaque. Wat langzamerhand wel opvalt is dat steevast meevallers worden gemeld bij de gewestelijke afvalstoffendienst. Dat is op zich mooi. Zeker wanneer er steevast sprake zou zijn van efficiëncyverbeteringen en verbeterde effecten van het gescheiden inzamelen. Anders wordt het wanneer we steevast de budgetten op een te hoog niveau vaststellen. Wij vragen ook het college om daar in de volgende jaarrekening expliciet aandacht aan te schenken.

De bezuinigingen zijn voor het overgrote deel al ingevuld. En dat is een prestatie van formaat. Wat wel opvalt is dat het nog relatief “gemakkelijke” bezuinigingen zijn. Er wordt nog niet echt ingeleverd op de kwaliteit van de dienstverlening. Het voorzieningenniveau richting de burger blijft overeind. Als je vanuit dat perspectief naar de bezuinigingsvoorstellen kijkt, dan kom je maar tot één conclusie: De dames hadden nog wel een “vetrand”.

Meest pregnante voorbeeld is daarvan de WMO. Er kan worden bezuinigd, zonder dat er wordt ingeleverd op het verstrekkingenpakket. Op zich juichen wij dat toe. Bezuinigen is geen doel op zich. Bovendien is het ook wel verklaarbaar. De criteria waarlangs het rijk het WMO budget verdeeld zijn nog niet volledig uitgekristalliseerd. Het rijk werkt werkende weg aan een verfijning van deze maatstaven. Dat betekent dat zeker in het begin er sprake is van een situatie is waarin gemeenten eigenlijk teveel of te weinig krijgen. Althans volgens objectieve maatstaven. Nu het verdeelmodel verder is aangepast, moest Huizen geld inleveren. Eigenlijk hadden we al die jaren teveel gehad. Althans volgens de nieuwe objectieve maatstaven. En wat doen we dan in Huizen: De effecten van het nieuwe verdeelmodel wentelen we af op de algemene middelen. Het te hoge budget houden we in stand. Zodat we bij de invulling van de bezuinigingstaakstelling een royaal gebaar kunnen maken. En zo slepen we de welzijnstaakstelling door de financiële winter.

Het toont voor mijn fractie wel aan dat binnen de welzijnshoek nog niet echt sprake is van een fundamentele afweging. Er is echter één uitzondering: en dat is het peuterspeelzaalwerk. Daar worden echt fundamentele afwegingen gemaakt. We kiezen voor het faciliteren van een voorziening voor degenen die het echt nodig hebben. En dat is een lijn die ons aanspreekt in tijden van bezuinigingen. Je bezuinigt op die terreinen waar je een gerechtvaardigd beroep mag doen op de zelfredzaamheid van burgers. Daar waar mensen een duwtje in de rug, of liever nog een trampoline nodig hebben, faciliteer je als overheid. Maar het buurthuiswerk en het welzijnswerk blijft volledig buiten schot. Herijking van taken en efficiencyverbeteringen is in dat deel van de welzijnsportefeuille kennelijk taboe.

Nieuwe burgemeester

Sun, 27 Feb 2011 16:04:00 -0000

Het hoge woord is er uit. Wij hebben al gemeenteraad van Huizen de commissaris van de Koningin in de provincie Noord-Holland verzocht om de procedure voor benoeming van een nieuwe burgemeester te starten. Zoals bekend hebben we sinds het vertrek van Frans Willem van Gils nu Fons Hertog als waarnemend burgemeester. Persoonlijk ben ik erg gecharmeerd van onze waarnemend burgemeester. Het is een ervaren bestuurder. Hij kan bogen op een groot persoonlijk gezag. En dat stelt hem ook weer in staat om zo nu en dan op zijn eigen wat losse manier dreigende conflictjes in de kiem te smoren. Op zich is dat niet zo verwonderlijk. Als je de Schipholbrand bestuurlijk hebt verteerd, dan is de kunstpicknick bij wijze van spreken een peuleschilletje.

Op 13 april komt Johan Remkes, onze commissaris van de Koningin langs voor een ambtsbezoek aan Huizen. Omdat hij dan toch in de buurt is, houden we 's avonds meteen een openbare raadsvergadering, in aanwezigheid van de commissaris van de Koningin, waarin we de profielschets vaststellen en een vertrouwenscommissie instellen, waarmee de benoemingsprocedure wordt gestart. Vorige week hebben we als gemeenteraad naar buiten gebracht dat we unaniem zijn in onze intentie om in die vergadering uit te spreken dat het onze voorkeur heeft dat de huidige waarnemer, de heer Hertog, tot burgemeester van Huizen wordt benoemd.

Laten we hopen dat we daarna snel de formele procedure kunnen afwikkelen zodat we snel weer een "echte" burgemeester hebben. Drie keer raden wie het gaat worden ....

One small step for a man

Fri, 25 Feb 2011 07:00:00 -0000

Op de hamerstukkenlijst van de raadsvergadering van afgelopen donderdag stond de welstandsnota. Doorgaans is dit onderwerp altijd goed voor een stevige politieke beschouwing. Vorig jaar nog gebruikte mijn collega Robert Jan Stekelenburg de metafoor van bruine schoenen en een bruine riem bij een blauw pak als voorbeeld hoe opvattingen over mooi en lelijk kunnen veranderen. Iets wat tien jaar geleden nog not done was, is nu heel normaal. Ik draag zelf ook bij tijd en wijle een bruine riem en bruine schoenen, terwijl ik enkele jaren geleden tegen de schoenverkoper zei: "a gentleman never wears brown", toen hij een paar bruine schoenen suggereerde.

Reden voor het feit dat de welstandsnota nu een hamerstuk was, was gelegen in het feit dat het hier slechts ging om enkele technische aanpassingen aan de hand van de wet algemene bepalingen omgevensrecht (WABO). Toch tekent zich onderhand een interessant fenomeen af. De VVD ageert al jaren tegen de betuttelende wijze waarop in deze gemeente het welstandsbeleid wordt uitgevoerd. Op volstrekt ondoorzichtige wijze bepaalt een gezelschap heren (of er ook dames inzitten weet ik eigenlijk niet) wat mooi en lelijk is. Waar andere maatschappelijke organisaties zich momenteel het hoofd buigen over hun eigen maatschappelijke legitimatie heeft de welstandscommissie daar bij wijze van spreken geen enkele boodschap aan. Je zou haast kunnen zeggen dat ze steevast het zesde plan wat je indient goedkeuren.

Ik ben blij dat ik niet in de schoenen sta van wethouder Petra van Hartskamp. Aan de ene kant heb je te maken met een sterke welstandslobby op het gemeentehuis. Ieder kritisch geluid op het bastion dat welstand heet wordt hautain van de hand gewezen. Daar komt bij dat ook de meerderheid in de raad deze welstandslobby nog steeds steunt. Dat maakt van een liberale welstandswethouder een soort van burgemeester in oorlogstijd.

Wij hebben altijd gepleit voor twee regimes: beschermd stads- en dorpsgezicht en vergunningvrij. Mensen weten vaak zelf wel wat mooi en lelijk is. En vaak zijn ze daar nog zorgvuldiger in dan de overheid. Het welstandstoezicht is dus ook nog eens betuttelend. Met deze stellingname waren we vaak een minderheid in de raad. Een roepende in de woestijn. Daar lijkt nu toch echt verandering te komen .

In de stemverklaringen gaven VVD (zeven zetels), Dorpsbelangen (twee zetels), Leefbaar Huizen (twee zetels) en Maarten Hoelscher (Pvda, maar op persoonlijke titel) aan tegen het huidige welstandsbeleid te zijn. 12 van de toen aanwezige 26 zetels. We zijn er bijna. Het wachten is op Kerim Gencer en Bert Voorbraak om hun voorman te volgen.

That's one small step for a man, one giant leap for mankind!

De belgische bus

Wed, 23 Feb 2011 08:00:00 -0000

Ik maakte het begin van de discussie niet mee in de raad. Ik stond bij het toilet samen met Kees de Kok (CDA) nog wat plooien glad te strijken in onze onderlinge samenwerking. We hadden net de discussie over de motie van vertrouwen achter de rug. Toen ik terugliep was de discussie over het rekenkameronderzoek naar de doeltreffenheid van ons bijstandsbeleid aan de orde. De rekenkamercommissie heeft onderzoek gedaan naar de vraag hoe effectief wij zijn in het toeleiden van mensen naar een betaalde baan. De rekenkamercommissie concludeert in haar rapport dat we in de gemeente Huizen, hoewel we beter scoren dan vergelijkbare gemeenten, niet onze eigen doelstellingen halen. En dat is vreemd. Of we leggen de lat te hoog, of er is iets anders mis.

De rekenkamer concludeert verder dat de informatiehuishouding over 2008 en 2009 gebrekkig is. Er is geen up to date inzicht in de resultaten die met betrekking tot de re-integratie worden bereikt. Het college onderschrijft overigens deze constatering en wijst ook nog eens even op , en ja daar komt ie weer: "het traject van goed naar beter". We horen er weinig meer van, maar het lijkt nog steeds de panacee voor alle kwalen in het gemeentehuis. En ach, geeft het college eens ongelijk: zolang een meerderheid van de raad dit verhaal koopt, never change a winning argument.

Mijn fractiegenote Annemarie van der Will was verreweg het meest kritisch over het rapport en de aanbevelingen. En terecht, je mag verwachten dat er effectief gewerkt wordt. Er gaat veel geld in om. Meest pregnante discussie was wel de vraag of er een werkgroep van raadsleden moest worden gevormd dat zich uit ging spreken over de doelstellingen van het bijstandsbeleid, inclusief de daarbij behorende kritische prestatie indicatoren. Als het aan ons ligt is het een taak van het dagelijks bestuur om voorstellen te doen voor de doelstellingen van beleid. De raad kan dan aangeven of ze het daarmee eens is of niet. De voorbereiding is bij het college bovendien ook in betere handen. Zij hebben bij uitstek de deskundigheid en niet in de laatste plaats ook de verantwoordelijkheid. De toezichthouder die op de stoel van het dagelijks bestuur gaat zitten. Je moet er als bestuurder niet aan denken.

Het is net een belgische bus. 27 plaatsen op de eerste rij, zodat we allemaal voorin achter het stuur kunnen zitten. Dit gaat natuurlijk niet werken. Ik vind het bovendien wel een grote sneer naar PvdA-wethouder Liesbet Tijhaar die zich zeer betrokken toont bij het sociale beleid van de gemeente. Liesbet heeft aangegeven snel aan de slag met de aanbevelingen. En wij hebben er alle vertrouwen in dat ze dat goed oppakt. Als het aan ons had gelegen hadden wij haar de ruimte gegeven om zelf met relevante indicatoren te komen. Dat doet recht aan haar verantwoordelijkheid.

De raad besliste in meerderheid anders. Er komt een raadswerkgroep, volgens het belgische busmodel. Alle 27 aan het stuur. En Liesbet Tijhaar: Die was zo professioneel om te zeggen dat ze de werkgroep zag als een steun in de rug voor haar beleid. Ik heb ooit iemand eens horen zeggen: "Als iemand willens en wetens het ravijn in rijdt, dan heeft het geen zin om te zeggen: ho, stop u rijdt het ravijn in. Dan moet je het maar laten gebeuren." Grote kans dat de wethouder van sociale zaken er afgelopen donderdag ook zo over dacht.

Open zenuw

Mon, 21 Feb 2011 08:00:00 -0000

Voor de volgers van het ragfijne politieke handwerk was het smullen geblazen afgelopen donderdag. Wat een rustige avond had moeten worden, ik had het in een eerder blog ook voorspeld, liep toch nog uit op een vergadering die pas na elven was afgelopen. De aanpassing van de algemene plaatselijke verordening, zeg maar ons eigen gemeentelijk wetboek, was daarvoor verantwoordelijk. De verordening was ondermeer aangepast op de wet op op de kansspelen. Deze wet is op zijn beurt weer aangepast aan de Europese regels. In de kern komt het erop neer dat je niet meer dan twee behendigheidsautomaten mag hebben (dat zijn spelautomaten die geen geld uitkeren). De burgemeester is bevoegd om hiervoor een ontheffing te verlenen. Er zou een risico kunnen ontstaan dat er een grootschalige spelinrichting met alleen behendigheidsautomaten gaat ontstaan. Dat zou bijvoorbeeld overlast kunnen veroorzaken. Dan hebben we het dus over een gokhal waar je niet kunt gokken. Het CDA had daarom in de commissie en in de voorbereiding naar de raadsvergadering gesuggereerd dat de burgemeester iedere ontheffing maar moest voorleggen aan de raad of aan de raadscommissie.

Het is nu zo'n zeven jaar geleden dat we hier in het dorp een enorme discussie hadden over de gokhal in het uitgaanscentrum. Toenmalig CDA-wethouder Jaap Kos kwam met het voorstel voor een gokhal in het vertrouwen dat de coalitiepartijen hem hierin zouden steunen. Een politicus van het statuur Jaap Kos kennende, neem ik aan dat hij zich van te voren voldoende vergewist had van de steun van de coalitiepartners. Met de steun van de coalitiepartners was ook niets mis. Die hielden woord. Het probleem zat hem bij zijn eigen CDA. Eerst begon de steun van het CDA af te kalven en kort daarna voerde het CDA het verzet aan tegen de komst van spelinrichting. Ik kan me voorstellen dat Jaap Kos zich in die tijd in een politiek Siberië moet hebben gewaand. De rest is geschiedenis. Er kwam een referendum en de spelinrichting in het uitgaanscentrum is er nooit gekomen.

En nog steeds raakt de term gokhal in de Huizer politiek een open zenuw. Het CDA suggereerde de mogelijkheid om alle aanvragen tot een ontheffing via de raad of de raadscommissie te laten lopen. Wij waren daar geen voorstander van. De raad stelt de kaders en het dagelijks bestuur, in dit geval de burgemeester, voert uit. De burgemeester heeft daarmee uiteraard rekening te houden met de gevoeligheden die leven in de Huizer samenleving. En een open zenuw is een gevoeligheid bij uitstek.

Met een paar andere partijen hebben we de koppen bij elkaar gestoken. We zouden het een slecht signaal vinden naar de burgemeester als de raad de burgemeester als het ware onder curatele ging stellen. Boven zouden we hiermee naar de Huizer samenleving het beeld oproepen dat er sprake was van een forse beleidswijziging. Terwijl het ging om een technische aanpassing. Bovendien gaat het in deze casus niet om de gokproblematiek maar eventueel om een overlastproblematiek. En dan is het wel heel vreemd om de burgemeester onder curatele te willen zetten.

Ik heb namens VVD, PvdA, Leefbaar Huizen en D66 een motie ingediend waarin de raad werd uitgenodigd uit te spreken voldoende vertrouwen te hebben in de burgemeester dat hij in voorkomende gevallen ontheffingsverzoeken voorlegt aan de raad. De burgemeester gaf ons in zijn antwoord als het ware gelijk: bij een aanvraag om drie behendigheidsautomaten zou hij eigenstandig een afweging maken. Bij zeventig zou hij het voorleggen aan de raad of de raadscommissie. En ergens er tussenin lag de grens. De motie, die ik speels de motie van "vertrouwen" heb genoemd werd aangenomen. In feite bestaat een motie van vertrouwen niet, want in ons staatsbestel heb je als bestuurder het vertrouwen totdat het tegendeel is gebleken. Anderen noemden het een "knuffelmotie", die in hun ogen volstrekt overbodig was.

Ach in de politiek is het soms net als in een goed huwelijk. Vaak is één oogopslag meer dan voldoende om duidelijk te maken dat je van elkaar houdt. Soms ondersteun je dat gevoel met een prachtige bos bloemen. De partijen die tegen stemden, gaven aan genoegen te nemen met het antwoord van de burgemeester. Een verzoek om de burgemeester verder onder curatele te stellen op dit punt bleef dan ook achterwege.

Kunstpicknick

Sat, 19 Feb 2011 16:12:00 -0000

Deze week berichtte de Gooi en Eemlander over het feit dat de kunstpicknick dit jaar weer niet door dreigt te gaan. De organisatoren krijgen het budget niet rond. Dat zou betekenen dat dit evenement voor de tweede achtereenvolgende jaar zou worden afgeblazen. Vorig jaar was er veel gedoe over een andere activiteit in dezelfde periode die plaats vond in de Oostermeent. Ik heb toen geschreven dat de Stichting Marketing Huizen zijn coördinerende taak moest waarmaken om het bestaansrecht te bewijzen. Dat bleken achteraf profetische woorden. Na het vernietigende onderzoeksrapport van de burgemeester is de stichting inmiddels ter ziele.

Maar goed, dit jaar was er een andere reden dat het evenement niet door dreigde te gaan. En die reden was veel platvloerser: geld. Bedrijven zijn toch terughoudend in het subsidiëren van dergelijke evenementen. Dat is bijzonder jammer. Jammer, omdat het hier om een uniek en laagdrempelig evenement gaat. De locatie bij het Gooimeer is geweldig. Zeker als het weer meewerkt heb je op een zonnige zaterdag een prachtig evenement waar zowel vragers naar en aanbieders van kunst elkaar kunnen ontmoeten. Dit evenement kan dus wel een steuntje in de rug gebruiken.

Ik heb de afgelopen week hierover uitvoerig gesproken met de collega's van de coalitiepartijen. Ook zij waren met mij van mening dat we dit niet zomaar konden laten passeren. Wel hebben we het college gevraagd om in de toekomst de mogelijkheden te verkennen of dit evenement in het kader van de kunst en cultuurweek kan worden georganiseerd. Ook de organisatorische continuïteit is van belang. En ik maak me nog wel wat zorgen over de kwetsbaarheid van de organisatie.

We hebben afgelopen donderdag een motie ingediend en die is door de gemeenteraad aanvaard. Bijna unaniem. Alleen de ChristenUnie was tegen. Zij waren bang voor een precedentwerking. Ik heb de ChristenUnie in het verleden al wel eens minder principieel meegemaakt als het gaat om het subsidiëren van maatschappelijke organisaties. Maar goed ieder heeft het recht op zijn eigen afwegingen.

Ik begreep uit de krant dat de organisatie zelf donderdagavond nog niet op de hoogte was. Ik had ze in ieder geval nog niet geinformeerd. Ik was nog te druk met de lobby achter de schermen om me van een meerderheid te verzekeren voor dit voorstel. Dat dat uiteindelijk gelukt is, is mooi. Het geeft positieve energie dat je aan een evenement kunt werken, waarvan je zeker weet dat het nu door kan gaan. Soms kunnen we als politiek ook heel slagvaardig opereren.

Halleluja

Thu, 17 Feb 2011 19:00:00 -0000

Wie is er niet groot geworden met Judas Maccabeus of de Messiah? Of voor the millions onder ons: the music for the royal fireworks. Het belooft vanavond een rustige raadsvergadering te worden. De commissieagenda was al betrekkelijk mager. En over een aantal voorstellen bestond in de commissie al ruimschoots consensus. Dus die kunnen vanavond in de raad worden afgedaan als hamerstuk. Je zou zeggen dat niets ons belet om al vroeg de bitterballen op te zoeken.

Dan hebben we nog een verrassing in petto. We komen met een voorstel, waarschijnlijk zullen we die vervatten in de vorm motie. Of dat technisch helemaal juist is laat ik maar in het midden. Het heeft meer het karakter van een initiatief voorstel of een amendement op de begroting. Daar mogen de puristen zich op stukbijten. Het gaat om de strekking. We willen de Händelvereniging een steuntje in de rug geven. De Nederlandse Händelvereniging is een bekend oratoriumkoor met ruim 110 leden. Meer dan 15% van hun leden is in Huizen woonachtig en ook veel inwoners vanuit Huizen bezoeken jaarlijks hun concerten.

Bij de begrotingsbehandeling hield de vereniging een pleidooi om in aanmerking te komen voor een waarderingssubsidie van € 1.000,--. Op één of andere manier is dat tussen wal en schip geraakt of vermalen in de bureaucratische molens. Gelukkig is er dan nog de politiek om dit verzuim recht te zetten. Mijn fractiegenote Jessica Prins zal vanavond de raad proberen te overtuigen om dit jaar duizend euro over te maken aan de Händelvereniging.

Ook de VVD draagt cultuur een warm hart toe. Wordt het misschien toch nog een lange vergadering. Halleluja!

School

Tue, 15 Feb 2011 18:39:00 -0000

Wie droomde er vroeger als kind niet van: Je komt bij je school en je komt tot de ontdekking dat je school is afgebrand. Een wenkend perspectief van een lange vakantie zonder saaie schooldagen. Ik moet zeggen: het is mij regelmatig overkomen. Op 22 september van het vorig jaar werden we geconfronteerd met een flinke brand bij de Tweemaster. Niets wenkend perspectief van een lange vakantie zonder saaie schooldagen. In vrij korte tijd had de gemeente een aantal noodvoorzieningen weten te regelen. Ook de vertegenwoordigers van het schoolbestuur waren vol lof over de slagvaardige medewerking van de instanties. En dat is maar goed ook. De lessen moeten gewoon doorgaan. Gelukkig stond er aan de Landweg nog een gebouw leeg. Onze kinderen horen overdag op school te zitten. Ook bij mij komt de wijsheid met het klimmen van de jaren.

Gisteravond hadden we vertegenwoordigers van de Tweemaster op bezoek in de fractie. Een lid van het schoolbestuur en directeur Rob Hageman. Ze maken zich zorgen over de voortgang van de nieuwbouw / verbouwplannen. Ze vindendat ze nu wel heel erg lang moeten wachten op besluitvorming. Op zich kan ik de verlangens van het schoolbestuur wel begrijpen. Je wil perspectief bieden aan de ouders van nieuwe leerlingen. Een gebouw met zes onbruikbare lokalen trekt nou eenmaal minder leerlingen. Volgens directeur Rob Hageman zit het met de prognoses voor zijn school wel goed. Er zijn nog maar twee scholen in Stad en Lande. Daardoor kan hij volgens de prognoses naar eigen zeggen nog jarenlang rekenen op een bezetting van rond de tien leslokalen.

Kennelijk is het college voornemens om in april met een voorstel richting de raad te komen. Wethouder Liesbet Tijhaar zal op z'n minst duidelijkheid moeten verschaffen over de vraag wat de marsroute is die zij voor ogen heeft. De school heeft ook recht op die duidelijkheid. Duidelijkheid is nog weer wat anders dan het inwilligen van alle wensen. Het schoolbestuur heeft zelf niet stilgezeten en heeft al plannen ontwikkeld. Het lijkt heel verleidelijk om deze plannen te koppelen aan de ontwikkelingen rondom de Kostmand. Toch schuilt daarin ook een gevaar. Door alles aan alles te koppelen creeer je een bestuurlijk moloch waar geen vooruitgang in is te krijgen. Als dat gebeurt dan is de school nog veel verder van huis. Zeker ook voor de leerlingen en hun ouders die dan buiten Stad en Lande hun heil gaan zoeken.

Uitgaan

Mon, 14 Feb 2011 18:41:00 -0000

Een tijdje geleden was ik uitgenodigd door de sectie Maatschappijleer van De Huizermaat om aan de 4-Havo klassen wat te komen vertellen over de gemeentepolitiek. Het verzoek bereikte me via mijn zoon, die zelf in 4-Havo zit. Dus kennelijk had hij er wel vertrouwen in, want anders was hij wel tactisch vergeten om het verzoek door te geven. Soms weet je maar al te goed welke genen je hebt doorgegeven. Ik ben er graag op ingegaan. Ik vind het leuk om wat te vertellen over politiek. En het is bovendien ook nuttig om jonge mensen ermee vertrouwd te maken. Drie maal 65 minuten een gastcollege over de vraag wie de hoofdrolspelers zijn in de politiek. Hoe de besluitvorming werkt. En hoe je de politiek kunt beïnvloeden. Het tweede deel van de les had ik ingeruimd om een aantal stellingen uit de stemwijzer te behandelen. De zondagsrust, de activiteiten in buurthuizen, woningbouw op het lucentterrein, het hoogwaardig openbaar vervoer, het kwam allemaal langs.

Ik kreeg spontane reacties uit de klassen. De dilemma's van cameratoezicht werden uitgebreid besproken. "Wat heb je eraan als de politie niet meteen ingrijpt?" reageerde de één, "Dan weten ze tenminste wie mijn scooter gestolen heeft", vervolgde de ander. "Waarom is er in Huizen zo weinig te doen, en wat gaat u daar nou aan doen?" Dat was nog wel de meest directe en indringende vraag. Ik ben bang dat ik met mijn principiële verhaal dat ik met het belastinggeld van hun ouders geen ondernemersrisico wil gaan lopen weinig potentiële stemmers heb opgehaald. Als het aan mijn gehoor lag, moest de gemeente de disco zo snel mogelijk nieuw leven inblazen. Het mocht wat kosten, want het leverde ook veel op. De rekensom die mij werd voorgehouden was alleszins creatief. Ik heb kosten/batenalyses van het Centraal Planbureau gezien die minder verstrekkend waren. Maar ze hadden er over nagedacht en dat telde.

De mooiste stelling vond ik nog dat betere uitgaansvoorzieningen bijdragen aan de veiligheid. Immers, je hoeft niet meer naar Bussum en met de nachtbus terug. Je kunt gewoon in Huizen uitgaan. Tja, daar had ik niet van terug. Ik sloot af dat het exploiteren van uitgaansvoorzieningen nog steeds iets moet zijn waar ondernemers brood in zien. Je kunt als gemeente meewerken om iets mogelijk te maken, maar meer ook niet.

Dit alles geschiedde onder de begeleiding van de docenten maatschappijleer. En dat is maar goed ook. Na drie uur en vijftien minuten konden ze mij bij elkaar vegen. Jonge mensen uitdagen om zich te interesseren voor jouw vakgebied is een boeiende bezigheid. Maar er komt veel bij kijken heb ik wel ervaren. Het is een vak.

Dilemma

Sat, 12 Feb 2011 16:51:00 -0000

Ik reed deze week een aantal malen langs het kruispunt Naarderstraat - Karel Doormanlaan, waar vorige week een tragisch ongeluk plaats vond. Zeker als ouder krijg je koude rillingen bij de gedachte wat zich daar afgespeeld heeft, wanneer je geconfronteerd wordt met de aanblik van de afscheiding waarachter de bloemen zijn neergelegd. Ik was die bewuste avond voorzitter van de commissie Ruimte, wonen en milieu. Één van de raadsleden nam de gelegenheid te baat om vragen te stellen over de veiligheidssituatie aldaar. Ik heb dit als voorzitter toegestaan. De vraag werd op een integere wijze gesteld en mijn collega's in de raadscommissie gingen er ook ingetogen mee om.

En toch blijf ik zitten met de vraag: is het verstandig om zo kort na een dramatisch ongeval hier vragen over te stellen. Welk beeld roep je daarmee over je af? De afgelopen periode is de verkeersveiligheid aldaar niet prominent aan de orde geweest. Daar was tot dan toe ook geen aanleiding toe. En zou het anders zijn geweest als de raad herhaaldelijk had aangedrongen op veiligheidsmaatregelen en bij uitblijven daarvan een dodelijk slachtoffer te betreuren viel? Kennelijk leeft er toch ook bij ons de vraag: hadden we dit niet kunnen voorkomen, hadden we moeten aandringen om het kruispunt anders in te richten. Ik kan niet anders dan concluderen dat de vragen die werden gesteld en de ingetogen wijze waarop daarmee werd omgegaan voortkwamen uit dat gevoel.

Een simpel raadslid uit Huizen kan nou eenmaal niet al het lijden voorkomen. Hoe spijtig dat soms ook is. Hoe graag we het soms ook anders zien. Er komt nog een onderzoek. En de resultaten daarvan wachten we af. Ik druk mijn kinderen nog maar eens een keer op het hart dat ze uit de buurt van een vrachtauto moeten blijven. Laten we hopen dat ze het zich herinneren wanneer het nodig is. Er zijn momenten in het leven dat je je moet verzoenen met je onmacht. Dat is voorwaar geen eenvoudige opgave.

Oud jaar

Thu, 10 Feb 2011 18:35:00 -0000

De ongeregeldheden tijdens oudjaar kwamen afgelopen donderdag aan de orde in de commissie Algemeen Bestuur en Middelen. Hans van der Hulst, de eigenaar van het grand café, uitte zijn ongenoegen over het feit dat hij in de beeldvorming de zwarte piet kreeg toebedeeld. Op vragen van Leefbaar Huizen maakte de burgemeester meteen klip en klaar dat hij zich in zijn reactie alleen had beperkt tot de feiten. Wat anderen daar al dan niet mee doen, daar kan hij ook niet zo veel invloed op uitoefenen.

Ik vroeg de burgemeester waar de risico-analyse was misgegaan. Met andere woorden, wat had je moeten voorzien om de ongeregeldheden te voorkomen. De burgemeester antwoordde dat twee feesten zo dicht op elkaar mede aanleiding hadden gegeven tot de ongeregeldheden. Maar hij ging nog niet zo ver om te concluderen dat volgend jaar niet opnieuw twee feesten naast elkaar zouden worden georganiseerd. "We moeten ook kijken naar creatieve oplossingen", was zijn reactie. Bovendien kun je beter ergens een feest organiseren, dan op een willekeurige plek in de gemeente onnodig overlast.

Nu ben ik altijd in voor creatieve oplossingen. En ik zal wel de laatste zijn die de burgemeester de ruimte wil ontnemen om in overleg met betrokkkenen tot een acceptabele oplossing te komen. Maar een gewaarschuwd mens telt wel voor twee. We hebben leergeld betaald met de ongeregeldheden van de afgelopen oudjaarsnacht. De vergunningverlener zal een volgende keer moeten aantonen dat hij een adequate analyse heeft gemaakt van de veiligheidsrisico's en dat hij de ervaringen van de afgelopen oudjaarsnacht daarin betrekt. Voorwaar geen eenvoudige opgave.

Verbale vlinders

Wed, 09 Feb 2011 20:44:00 -0000

Ik twitter niet. Een aantal van mijn politieke collega's denkt daar anders over. Maarten Hoelscher (PvdA) is een fervent twitteraar, Jaap van As, Kees de Kok en ik meen ook Janny Bakker (allen CDA) twitteren er lustig op los. En ook de benjamin van Groen Links, Larissa Landré, twittert zo las ik laatst in de Huizer Courant. Het voordeel van een twitterbericht is, dat je snel een berichtje of een standpunt de wereld. Zelfs terwijl je met andere mensen in gesprek bent. Probeer dat laatste maar eens met het schrijven van een weblog. Nadeel is wel dat je je standpunten niet van een nuance kunt voorzien of kunt inkleden in een bepaalde context. Je hebt immers maar 140 tekens. Bovendien ben ik ook nog eens keer ambtenaar in Amersfoort. Als ik politieke standpunten twitter, dan loop je het risico dat mensen al gauw de draad kwijt raken: doet hij die uitspraak als ambtenaar, of als raadslid in Huizen? Een weblog heeft dat nadeel niet. Ik schrijf mijn blog op de website van de VVD in Huizen en dat doe ik als Huizer raadslid over Huizer onderwerpen. Nadeel is wel, dat het onderhouden van een blog arbeidsintensiever is.

Afgelopen zaterdag hadden we het jaarlijkse raadsdiner. Er werd wijn geschonken, dus dan heet het een diner, weet ik sinds afgelopen maandag. Tot mijn verrassing ontdekte ik de andere dag een foto op twitter van mij tijdens het raadsdiner. Een wat wazige foto, maar je zag mij volop aan het woord, druk gesticulerend, met een leuk bijschriftje. Als je in verkiezingstijd alle mogelijke moeite doet, om maar zoveel mogelijk in beeld te komen, moet je hier ook niet al te moeilijk over doen. Toch blijft voor mij wel de vraag waar de grenzen liggen van dit nieuwe medium, als meteen foto's van besloten bijeenkomsten op het internet verschijnen. Aan de andere kant: op deze website tref je ook foto's van nieuwjaarsrecepties en dat vinden we allemaal heel normaal.

Dus een beetje jaloers op die oppervlakkige twitteraars, de verbale vlinders, ben ik wel. Maar ja "een vlinder kan niet sjouwen en een karrepaard niet zweven, het is maar hoe je het wilt beschouwen, het is maar hoe een mens wil leven", zong Frans Halsema al in de jaren zeventig en dat is nog steeds actueel.

Ik hou het evenwel bij mijn weblog. Ik accepteer het risico dat er soms tijden zijn dat het meer moeite kost om het weblog te onderhouden. Het zij zo, het is de consequentie van de keuze die ik heb gemaakt. Van mij dus geen oneliners, maar genuanceerde standpunten, verweven in een zorgvuldig geconstrueerde context. Op een verjaardag zit je dan al snel alleen. Het is niet anders.

Het is tien uur. Na een dag hard werken beloon ik mezelf en nestel me voor Nieuwsuur. Het had als twitterbericht niet misstaan.

Politiebureau

Tue, 08 Feb 2011 18:21:00 -0000

Tussen droom en daad staan wetten in de weg en praktische bezwaren. In ons collegeprogramma hadden we de ambitie opgenomen dat het politiebureau permanent geopend zou moeten zijn. 24 uur per dag, 7 dagen per week. Niet alleen belangrijk voor de dienstverlening aan de burgers. Het draagt ook nog eens bij aan het veiligheidsgevoel. Nu worstelt de lokale politiek al sinds het midden van de jaren negentig met de zeggenschap over de politie. Ten tijde van het kabinet Lubbers/Kok zijn de politieregio's ingevoerd. Wel beschouwd staan sinds die tijd de gemeenteraden voor een groot deel buitenspel als het gaat om de zeggenschap over de politie. Natuurlijk, iedere burgemeester heeft zitting in het bestuur van de politieregio en zal naar zijn achterban zijn uiterste best doen om aan tonen dat de gevoelens van de gemeenteraad goed voor het voetlicht worden gebracht. Maar toch. Sinds die tijd wordt er regelmatig politiecapaciteit overgetank van de rustiger regio's naar de grote steden. Dan hebben ook wij het nakijken. Met de fusie tussen Gooi en Vechtstreek en Flevoland zullen de raden alleen maar verder op afstand komen te staan.

De burgemeester had aan de commissie ABM een voorstel van korpsleiding ter consultatie voorgelegd. Hij meldde er nog heel vriendelijk bij: eigenlijk gaat u er niet over, maar ik ben toch benieuwd naar uw opvattingen. Kort en goed kwam het er op neer dat ook de openstelling in het weekend en in de avond zou worden afgeschaft. De capaciteit die daarmee werd gewonnen, zou worden gebruikt voor het toezicht op straat, bijvoorbeeld bij de horecagelegenheden.

Eerlijk gezegd had de burgemeester een paar sterke troeven. Twee politiemensen zitten iedere avond zo'n vijf uur op hun post totdat zich gemiddeld 1,3 huizer burger per avond heeft gemeld. Gemiddeld melden zich ieder weekend vijf Huizer burgers op het politiebureau, terwijl er ook andere mogelijkheden zijn om op die tijdstippen met de politie in contact te komen. Tja, met die cijfers in de hand kan ik niet anders dan concluderen dat we die capaciteit beter op straat kunnen inzetten. Ter voorkoming van overlast bijvoorbeeld.

Toegegeven, ik sluit liever een buurthuis dan een politiebureau. Maar dat eerste is Huizen vooralsnog een stap te ver.