De belgische bus

23 feb 2011 | Erwin Ormel | Reageren

Ik maakte het begin van de discussie niet mee in de raad. Ik stond bij het toilet samen met Kees de Kok (CDA) nog wat plooien glad te strijken in onze onderlinge samenwerking. We hadden net de discussie over de motie van vertrouwen achter de rug. Toen ik terugliep was de discussie over het rekenkameronderzoek naar de doeltreffenheid van ons bijstandsbeleid aan de orde.  De rekenkamercommissie heeft onderzoek gedaan naar de vraag hoe effectief wij zijn in het toeleiden van mensen naar een betaalde baan. De rekenkamercommissie concludeert in haar rapport dat we in de gemeente Huizen, hoewel we beter scoren dan vergelijkbare gemeenten, niet onze eigen doelstellingen halen. En dat is vreemd. Of we leggen de lat te hoog, of er is iets anders mis.

De rekenkamer concludeert verder dat de informatiehuishouding over 2008 en 2009 gebrekkig is. Er is geen up to date inzicht in de resultaten die met betrekking tot de re-integratie worden bereikt. Het college onderschrijft overigens deze constatering en wijst ook nog eens even op , en ja daar komt ie weer: "het traject van goed naar beter". We horen er weinig meer van, maar het lijkt nog steeds de panacee voor alle kwalen in het gemeentehuis. En ach, geeft het college eens ongelijk: zolang een meerderheid van de raad dit verhaal koopt, never change a winning argument.

Mijn fractiegenote Annemarie van der Will was verreweg het meest kritisch over het rapport en de aanbevelingen. En terecht, je mag verwachten dat er effectief gewerkt wordt. Er gaat veel geld in om. Meest pregnante discussie was wel de vraag of er een werkgroep van raadsleden moest worden gevormd dat zich uit ging spreken over de doelstellingen van het bijstandsbeleid, inclusief de daarbij behorende kritische prestatie indicatoren. Als het aan ons ligt is het een taak van het dagelijks bestuur om voorstellen te doen voor de doelstellingen van beleid. De raad kan dan aangeven of ze het daarmee eens is of niet. De voorbereiding is bij het college bovendien ook in betere handen. Zij hebben bij uitstek de deskundigheid en niet in de laatste plaats ook de verantwoordelijkheid. De toezichthouder die op de stoel van het dagelijks bestuur gaat zitten. Je moet er als bestuurder niet aan denken.

Het is net een belgische bus. 27 plaatsen op de eerste rij, zodat we allemaal voorin achter het stuur kunnen zitten. Dit gaat natuurlijk niet werken. Ik vind het bovendien wel een grote sneer naar PvdA-wethouder Liesbet Tijhaar die zich zeer betrokken toont bij het sociale beleid van de gemeente. Liesbet heeft aangegeven snel aan de slag met de aanbevelingen. En wij hebben er alle vertrouwen in dat ze dat goed oppakt. Als het aan ons had gelegen hadden wij haar de ruimte gegeven om zelf met relevante indicatoren te komen. Dat doet recht aan haar verantwoordelijkheid.

De raad besliste in meerderheid anders. Er komt een raadswerkgroep, volgens het belgische busmodel. Alle 27 aan het stuur. En Liesbet Tijhaar: Die was zo professioneel om te zeggen dat ze de werkgroep zag als een steun in de rug voor haar beleid. Ik heb ooit iemand eens horen zeggen: "Als iemand willens en wetens het ravijn in rijdt, dan heeft het geen zin om te zeggen: ho, stop u rijdt het ravijn in. Dan moet je het maar laten gebeuren." Grote kans dat de wethouder van sociale zaken er afgelopen donderdag ook zo over dacht.

Reageren

* - verplichte velden