Categorieën
Auteurs
Erwin Ormel
Jelle Bartlema
Jessica PrinsOpen zenuw
Voor de volgers van het ragfijne politieke handwerk was het smullen geblazen afgelopen donderdag. Wat een rustige avond had moeten worden, ik had het in een eerder blog ook voorspeld, liep toch nog uit op een vergadering die pas na elven was afgelopen. De aanpassing van de algemene plaatselijke verordening, zeg maar ons eigen gemeentelijk wetboek, was daarvoor verantwoordelijk. De verordening was ondermeer aangepast op de wet op op de kansspelen. Deze wet is op zijn beurt weer aangepast aan de Europese regels. In de kern komt het erop neer dat je niet meer dan twee behendigheidsautomaten mag hebben (dat zijn spelautomaten die geen geld uitkeren). De burgemeester is bevoegd om hiervoor een ontheffing te verlenen. Er zou een risico kunnen ontstaan dat er een grootschalige spelinrichting met alleen behendigheidsautomaten gaat ontstaan. Dat zou bijvoorbeeld overlast kunnen veroorzaken. Dan hebben we het dus over een gokhal waar je niet kunt gokken. Het CDA had daarom in de commissie en in de voorbereiding naar de raadsvergadering gesuggereerd dat de burgemeester iedere ontheffing maar moest voorleggen aan de raad of aan de raadscommissie.
Het is nu zo'n zeven jaar geleden dat we hier in het dorp een enorme discussie hadden over de gokhal in het uitgaanscentrum. Toenmalig CDA-wethouder Jaap Kos kwam met het voorstel voor een gokhal in het vertrouwen dat de coalitiepartijen hem hierin zouden steunen. Een politicus van het statuur Jaap Kos kennende, neem ik aan dat hij zich van te voren voldoende vergewist had van de steun van de coalitiepartners. Met de steun van de coalitiepartners was ook niets mis. Die hielden woord. Het probleem zat hem bij zijn eigen CDA. Eerst begon de steun van het CDA af te kalven en kort daarna voerde het CDA het verzet aan tegen de komst van spelinrichting. Ik kan me voorstellen dat Jaap Kos zich in die tijd in een politiek Siberië moet hebben gewaand. De rest is geschiedenis. Er kwam een referendum en de spelinrichting in het uitgaanscentrum is er nooit gekomen.
En nog steeds raakt de term gokhal in de Huizer politiek een open zenuw. Het CDA suggereerde de mogelijkheid om alle aanvragen tot een ontheffing via de raad of de raadscommissie te laten lopen. Wij waren daar geen voorstander van. De raad stelt de kaders en het dagelijks bestuur, in dit geval de burgemeester, voert uit. De burgemeester heeft daarmee uiteraard rekening te houden met de gevoeligheden die leven in de Huizer samenleving. En een open zenuw is een gevoeligheid bij uitstek.
Met een paar andere partijen hebben we de koppen bij elkaar gestoken. We zouden het een slecht signaal vinden naar de burgemeester als de raad de burgemeester als het ware onder curatele ging stellen. Boven zouden we hiermee naar de Huizer samenleving het beeld oproepen dat er sprake was van een forse beleidswijziging. Terwijl het ging om een technische aanpassing. Bovendien gaat het in deze casus niet om de gokproblematiek maar eventueel om een overlastproblematiek. En dan is het wel heel vreemd om de burgemeester onder curatele te willen zetten.
Ik heb namens VVD, PvdA, Leefbaar Huizen en D66 een motie ingediend waarin de raad werd uitgenodigd uit te spreken voldoende vertrouwen te hebben in de burgemeester dat hij in voorkomende gevallen ontheffingsverzoeken voorlegt aan de raad. De burgemeester gaf ons in zijn antwoord als het ware gelijk: bij een aanvraag om drie behendigheidsautomaten zou hij eigenstandig een afweging maken. Bij zeventig zou hij het voorleggen aan de raad of de raadscommissie. En ergens er tussenin lag de grens. De motie, die ik speels de motie van "vertrouwen" heb genoemd werd aangenomen. In feite bestaat een motie van vertrouwen niet, want in ons staatsbestel heb je als bestuurder het vertrouwen totdat het tegendeel is gebleken. Anderen noemden het een "knuffelmotie", die in hun ogen volstrekt overbodig was.
Ach in de politiek is het soms net als in een goed huwelijk. Vaak is één oogopslag meer dan voldoende om duidelijk te maken dat je van elkaar houdt. Soms ondersteun je dat gevoel met een prachtige bos bloemen. De partijen die tegen stemden, gaven aan genoegen te nemen met het antwoord van de burgemeester. Een verzoek om de burgemeester verder onder curatele te stellen op dit punt bleef dan ook achterwege.