School

15 feb 2011 | Erwin Ormel | Reageren

Wie droomde er vroeger als kind niet van: Je komt bij je school en je komt tot de ontdekking dat je school is afgebrand. Een wenkend perspectief van een lange vakantie zonder saaie schooldagen. Ik moet zeggen: het is mij regelmatig overkomen. Op 22 september van het vorig jaar werden we geconfronteerd met een flinke brand bij de Tweemaster. Niets wenkend perspectief van een lange vakantie zonder saaie schooldagen. In vrij korte tijd had de gemeente een aantal noodvoorzieningen weten te regelen. Ook de vertegenwoordigers van het schoolbestuur waren vol lof over de slagvaardige medewerking van de instanties. En dat is maar goed ook. De lessen moeten gewoon doorgaan. Gelukkig stond er aan de Landweg nog een gebouw leeg. Onze kinderen horen overdag op school te zitten. Ook bij mij komt de wijsheid met het klimmen van de jaren.

Gisteravond hadden we vertegenwoordigers van de Tweemaster op bezoek in de fractie. Een lid van het schoolbestuur en directeur Rob Hageman. Ze maken zich zorgen over de voortgang van de nieuwbouw / verbouwplannen. Ze vindendat ze nu wel heel erg lang moeten  wachten op besluitvorming. Op zich kan ik de verlangens van het schoolbestuur wel begrijpen. Je wil perspectief bieden aan de ouders van nieuwe leerlingen. Een gebouw met zes onbruikbare lokalen trekt nou eenmaal minder leerlingen. Volgens directeur Rob Hageman zit het met de prognoses voor zijn school wel goed. Er zijn nog maar twee scholen in Stad en Lande. Daardoor kan hij volgens de prognoses naar eigen zeggen nog jarenlang rekenen op een bezetting van rond de tien leslokalen.

Kennelijk is het college voornemens om in april met een voorstel richting de raad te komen. Wethouder Liesbet Tijhaar zal op z'n minst duidelijkheid moeten verschaffen over de vraag wat de marsroute is die zij voor ogen heeft. De school heeft ook recht op die duidelijkheid. Duidelijkheid is nog weer wat anders dan het inwilligen van alle wensen. Het schoolbestuur heeft zelf niet stilgezeten en heeft al plannen ontwikkeld. Het lijkt heel verleidelijk om deze plannen te koppelen aan de ontwikkelingen rondom de Kostmand. Toch schuilt daarin ook een gevaar.  Door alles aan alles te koppelen creeer je een bestuurlijk moloch waar geen vooruitgang in is te krijgen. Als dat gebeurt dan is de school nog veel verder van huis. Zeker ook voor de leerlingen en hun ouders die dan buiten Stad en Lande hun heil gaan zoeken.  

Reageren

* - verplichte velden