Een tijdje geleden was ik uitgenodigd door de sectie Maatschappijleer van De Huizermaat om aan de 4-Havo klassen wat te komen vertellen over de gemeentepolitiek. Het verzoek bereikte me via mijn zoon, die zelf in 4-Havo zit. Dus kennelijk had hij er wel vertrouwen in, want anders was hij wel tactisch vergeten om het verzoek door te geven. Soms weet je maar al te goed welke genen je hebt doorgegeven. Ik ben er graag op ingegaan. Ik vind het leuk om wat te vertellen over politiek. En het is bovendien ook nuttig om jonge mensen ermee vertrouwd te maken. Drie maal 65 minuten een gastcollege over de vraag wie de hoofdrolspelers zijn in de politiek. Hoe de besluitvorming werkt. En hoe je de politiek kunt beïnvloeden. Het tweede deel van de les had ik ingeruimd om een aantal stellingen uit de stemwijzer te behandelen. De zondagsrust, de activiteiten in buurthuizen, woningbouw op het lucentterrein, het hoogwaardig openbaar vervoer, het kwam allemaal langs.
Ik kreeg spontane reacties uit de klassen. De dilemma's van cameratoezicht werden uitgebreid besproken. "Wat heb je eraan als de politie niet meteen ingrijpt?" reageerde de één, "Dan weten ze tenminste wie mijn scooter gestolen heeft", vervolgde de ander. "Waarom is er in Huizen zo weinig te doen, en wat gaat u daar nou aan doen?" Dat was nog wel de meest directe en indringende vraag. Ik ben bang dat ik met mijn principiële verhaal dat ik met het belastinggeld van hun ouders geen ondernemersrisico wil gaan lopen weinig potentiële stemmers heb opgehaald. Als het aan mijn gehoor lag, moest de gemeente de disco zo snel mogelijk nieuw leven inblazen. Het mocht wat kosten, want het leverde ook veel op. De rekensom die mij werd voorgehouden was alleszins creatief. Ik heb kosten/batenalyses van het Centraal Planbureau gezien die minder verstrekkend waren. Maar ze hadden er over nagedacht en dat telde.
De mooiste stelling vond ik nog dat betere uitgaansvoorzieningen bijdragen aan de veiligheid. Immers, je hoeft niet meer naar Bussum en met de nachtbus terug. Je kunt gewoon in Huizen uitgaan. Tja, daar had ik niet van terug. Ik sloot af dat het exploiteren van uitgaansvoorzieningen nog steeds iets moet zijn waar ondernemers brood in zien. Je kunt als gemeente meewerken om iets mogelijk te maken, maar meer ook niet.
Dit alles geschiedde onder de begeleiding van de docenten maatschappijleer. En dat is maar goed ook. Na drie uur en vijftien minuten konden ze mij bij elkaar vegen. Jonge mensen uitdagen om zich te interesseren voor jouw vakgebied is een boeiende bezigheid. Maar er komt veel bij kijken heb ik wel ervaren. Het is een vak.