Boos

8 apr 2010 | Erwin Ormel | Reageren

Gisteravond was er de eerste vergadering van de commissie Ruimte, Wonen en Milieu in deze raadsperiode. Net als de vorige raadsperiode ben ik ook nu weer voorzitter van deze commissie. Ik dacht dat ik na zes jaar voorzitterschap wel aardig kon inschatten of een commissievergadering lang ging duren of niet. Niets bleek dus minder waar. We hadden drie agendapunten. Toen ik de stukken zag voor het agenda-overleg, dat ik een paar weken daarvoor had met de commissiesecretaris en de griffier, concludeerde ik dat het wel een hele gemakkelijke avond ging worden. Zoals gezegd, dat bleek dus tegen te vallen.

De commissie vergadert vanaf nu permanent in de raadszaal. Iedere fractie mag met maximaal drie leden deelnemen aan de commissie. En sommige fracties maken daar ook gebruik van. Daar zullen we werkende weg nog wel een modus voor moeten zien te vinden. Voor lastige commissievergaderingen is de raadszaal een uitkomst. Leden van van de commissie zitten wat verder uit elkaar, ze spreken via de microfoon en daardoor krijgt de vergadering een wat formeler verloop. De vergadering in de commissiekamer is doorgaans wat intiemer.

Zeven insprekers, waarvan zes voor de bestemmingsplan buitenwijken. Verschillende buren met onderling tegengestelde belangen kwamen verhaal halen in de raadscommissie. Ik voelde me net een beetje de rijdende rechter. "Dit is mijn uitspraak en daar zult u het mee moeten doen". Het is dat ik alleen maar technisch voorzitter was. Het agendapunt over de toedeling van de ISV-subsidies leidde ertoe dat de commissie gedetailleerd geinfomeerd wilde worden over een aantal projecten. Het collegevoorstel gaf daar bij nader inzien ook aanleiding toe, maar eerlijk is eerlijk, dat had ik in de voorbereiding niet onderkend. Zo zie je maar, je bent nooit te oud om te leren.

Het venijn zat uiteindelijk nog in de staart. Aan de Huizermaatweg wordt een complex voor jongerenhuisvesting gebouwd, op de locatie van de bedrijven Hevan / Bolderheij.  Daar hebben we al eerder toe besloten. Nu moest de commissie nog een besluit nemen over de wijze waarop het college met de inspraakreacties is omgegaan. De commissie ging hiermee akkoord, met uitzondering van de fractie van Dorpsbelangen. Marianne Horst voerde hierover het woord. Ze werd vervolgens vakkundig geattaqueerd door Jaap van As (CDA). In de verkiezingscampagne had Marianne gepleit voor meer jongerenhuisvesting. Jaap concludeerde dat de campagne kennelijk afgelopen was en voelde Marianne hierover aan de tand. De commissie was er duidelijk klaar voor om Marianne ten onder te zien gaan tegen de verbaal veel sterkere en geslepener Jaap van As. Marianne voert zelden het woord in de raad en ik kan me niet zo gauw herinneren of ze ooit het woord in de commissie heeft gevoerd, als ze er al was.

De gentleman in mij won het van de politicus. Ik greep in en maakte een einde aan de discussie. Dit tot groot ongenoegen van mijn fractiegenote Jessica Prins ("hebben we eindelijk eens een debat, maakt u er een einde aan") en Jaap van As, die na afloop van de commissie boos verhaal kwam halen. Ik moest toegeven dat ik geen zakelijk argument had om de discussie voortijdig te beeindigen.  Het was enkel mededogen en barmhartigheid ten aanzien van de benjamin in de gemeenteraad.  Soms sta ik heel dicht bij het CDA.  

Reageren

* - verplichte velden