De prijs van Jessica

10 mrt 2010 | Erwin Ormel | Reageren

Gisteren hebben we afscheid genomen van de oude gemeenteraad. 15 van de 27 leden keren niet terug. Van drie van hen nemen we waarschijnlijk tijdelijk afscheid, wanneer drie van de nieuw gekozen raadsleden toe gaan treden tot het college van burgemeester en wethouders. Van onze fractie keert Jessica Botter niet terug. Jessica had er zelf voor gekozen om niet opnieuw verkiesbaar te staan. Ze had vorig najaar een vooruitziende blik: inmiddels is bekend dat ze een huis heeft gekocht in Blaricum. En voor het raadslidmaatschap in Huizen moet je nou eenmaal inwoner van Huizen zijn. Andere fracties merkten op dat ook dit wel eens een tijdelijk afscheid zou kunnen zijn. Als de BEL (Blaricum, Eemnes, Laren)  samenwerking toch niet datgene gaat opleveren wat men ervan gedacht en gehoopt had, dan zou bij een samenvoeging met Huizen Jessica zo weer eens kunnen toetreden tot de nieuwe raad.

Jessica gaf in haar afscheidsspeech aan dat ze haar politieke vorming van huis uit had meegekregen. Haar vader Henk was twaalf lid van de VVD-fractie en ik herinner me nog al te goed toen hij vier jaar geleden, als uittredend raadslid en op dat moment voorzitter van de commissie tot onderzoek van de geloofsbrieven, met trots mededeelde dat de commissie ondermeer de geloofsbrieven van zijn dochter had onderzocht en in orde had bevonden, zodat niets een toelating tot gemeenteraad in de weg zou kunnen staan. Jessica ontpopte zich als een enthousiast raadslid, jong en gedreven. In de afgelopen vier jaar was ze in de gemeenteraad mijn "buurvrouw". En als de discussies in de raad wat al te langdradig worden, dan kan ik u verzekeren dat het prettig is om een buurvrouw als Jessica naast je te hebben.

Toch word ik niet onmiddellijk enthousiast bij het vergezicht dat Jessica weer snel naast mij in de raadsbanken zit. En dat vraagt om enige uitleg. Ik ga er dan wel vanuit dat ze lang en gelukkig in Blaricum blijft wonen. Blaricum zit nu al op zwart zaad. De gemeentelijke belastingen behoren er tot de hoogste in Nederland. Als het rijk fors gaat bezuinigen, en dat zwaard van Damocles hangt nog steeds boven ons hoofd. Dan is dat voor Huizen al een ramp, terwijl wij behoorlijk wat vet op de botten hebben. Het is nog maar de vraag of Blaricum dat overleeft. Als dan ook de woningbouwontwikkeling achterblijft bij de prognoses, dan zou de ontwikkeling van de Blaricummermeent ook nog wel eens als een molensteen om de nek van Blaricum kunnen hangen. Een molensteen, in plaats van een cashcow. Begrijp me goed, ook Blaricum kun je de kredietcrisis niet verwijten, maar ze worden er wel mee geconfronteerd.

Een samengaan van Blaricum en Huizen zal in Blaricum alleen worden bepleit als het echt niet anders kan. Met andere woorden: als ze zelf niet meer uit de rode cijfers blijven en de BEL-partners niet van plan zijn om bij te plussen. In dat geval zal de druk op Huizen alleen maar toenemen om de Blaricumse problemen op te lossen. Dat betekent dat de financiële reserves in Huizen fors verdampen.

Toegegeven bij een eventueel samengaan van Blaricum (en eventueel de andere BEL-partners) met Huizen, kan Jessica weer gewoon naast mij plaats nemen in de gemeenteraad, wanneer we allebei voldoende stemmen halen uiteraard. Op zich een niet onaantrekkelijke gedachte, maar de prijs is wel erg hoog, zelfs voor zo'n kanjer als Jessica Botter.  

Reageren

* - verplichte velden