Afgelopen maandag hadden we de laatste raadvergadering van deze periode. Eigenlijk was het een voortzetting van de raadsvergadering van de donderdag ervoor. Eén van de grotere agendapunten was de welstandsnota. Wat je ook van de nota vindt, duidelijk is dat er veel zorg aan is besteed. Het is een mooi boekwerk geworden, met veel foto's. Er wordt duidelijk wat er mag, maar vooral ook wat er niet mag. Mijn fractiegenoot Robert Jan Stekelenburg voerde het woord namens de de VVD. Het liberale gedachtengoed is bij Robert Jan in goede handen.
Hij maakte duidelijk dat we met deze nota weer vervallen in een reflex van regelzucht. En dat ben ik van harte met Robert Jan eens. Als overheid moet je borgen wat echt belangrijk is en daarvoor heb je als instrument het bestemmingsplan of de bouwvergunning. De overheid moet niet treden in wat mooi of lelijk is. We kiezen eigenlijk voor twee welstandsniveaus: beschermd dorpsgezicht (de historie die je echt koestert en wilt conserveren) en welstandsvrij. Burgers weten zelf wel wat mooi en lelijk is en zijn daar vaak veel preciezer in dan de overheid. Deze welstandsnota is dan ook een vorm van wantrouwen in de burger.
Welstandstoezicht staat al jaren ter discussie. Langerhand krijgen we steeds meer bondgenoten. Ons voorstel om de nota niet aan te nemen, verloren we maar nipt met 10-13. Dat is wel eens anders geweest. Volgens mij heeft dat niet alleen te maken met de regelgeving zelf. Dat heeft ook te maken met de manier waarop de regelgeving door de welstandscommissie wordt toegepast. Dat is bij vlagen onnavolgbaar. Dat op zich al ondermijnt het draagvlak van de regelgeving.
De gemeente doet op alle fronten moeite om zich in te leven in de wensen van de burger. Op alle fronten? Nee, er is 1 klein clubje dat moedig stand houdt tegen de toenemende druk om je vooral in te leven in de belangen van de burger; Moedig standhoudt tegen de toenemende druk om te achterhalen wat de achterliggende vraag is van de burger. Moedig standhoudt tegen de toenemende druk om in het spanningsveld van conflicterende belangen een voor alle partijen adequate oplossing te vinden. En dat is het welstandstoezicht. De Asterix en Obelix van het project van Goed Naar Beter.